ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Διαστάσεις επιδημίας στις αναπτυγμένες χώρες λαμβάνει πλέον ο διαβήτης τύπου 2, ενώ υπολογίζεται ότι σήμερα ένα εκατομμύριο Έλληνες πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. 

Άτομα μεγάλης ηλικίας και με αυξημένο σωματικό βάρος είναι υποψήφια για τη νόσο, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι τα ποσοστά της παχυσαρκίας παγκοσμίως είναι πιθανόν να διπλασιαστούν κατά τα επόμενα 25 χρόνια. 

Παράλληλα, σήμερα, τη δεύτερη αιτία ανικανότητας προς εργασία μετά τα καρδιοαγγειακά και νεοπλασματικά νοσήματα αποτελεί η οστεοαρθρίτιδα, η οποία προκαλεί συμπτώματα περίπου στο 20% των πασχόντων. 

Τα παραπάνω αναφέρθηκαν σε εκδήλωση της Ελληνικής Εταιρείας Εσωτερικής Παθολογίας και του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου που πραγματοποιήθηκε στους Δελφούς. Την εκδήλωση συντόνισε ο πρόεδρος της Εταιρείας και διευθυντής της Β΄ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής, του Νοσοκομείου «Αττικό», καθηγητής Σωτ. Ράπτης, ενώ μίλησαν ο διευθυντής της Α’ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητής Νικόλαος Κατσιλάμπρος με θέμα την παχυσαρκία και ο καθηγητής Παθολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, ρευματολόγος Μύρων Μαυρικάκης, με θέμα την οστεοαρθρίτιδα. 

Η ανακάλυψη μιας ουσίας της Vildagliptin-LAF237, σημείωσε ο Ράπτης, η οποία αναστέλλει το ένζυμο Di Peptidile Peptidase IV (DPP-IV), άνοιξε τον δρόμο για μια καινούργια αιτιολογική και λίαν αποτελεσματική θεραπεία στην αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου ΙΙ με εντυπωσιακά αποτελέσματα στη ρύθμιση των διαβητικών αυτών ατόμων. 

Για το πρόβλημα της παχυσαρκίας, εξήγησε, ο καθηγητής Νικόλαος Κατσιλάμπρος, αναμφίβολα, η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο αλλά το περιβάλλον ή ο τρόπος ζωής έχει επίσης μεγάλη σημασία. Έτσι, τα παιδιά παχύσαρκων γονέων είναι συχνά παχύσαρκα, ενώ τα παιδιά αδύνατων γονέων είναι συχνά επίσης αδύνατα. 

Όσον αφορά τη δίαιτα, πρόσθεσε, που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε θεραπείας, μόνον οι κλασικές, ισοζυγισμένες δίαιτες έχουν λόγο. 

Η σοβαρότερη μορφή οστεοαρθρίτιδας, ανέφερε ο κ. Μαυρικάκης, είναι η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος και του ισχίου και που βέβαια βαριά οστεοαρθρίτιδα του ισχίου σε άντρες άνω των 55 ετών παρουσιάζεται σε ποσοστό 3,5%, ενώ για τις γυναίκες στην ίδια ηλικία παρουσιάζεται σε ποσοστό 2-10%. 

Μία μεγάλη πρόοδος των τελευταίων ετών, όσον αφορά τη θεραπεία, υπογράμμισε ο καθηγητής, συνίσταται στη χρήση νεώτερων φαρμάκων τα οποία χαρακτηρίζονται ως τροποποιητικά φάρμακα της νόσου, με κύριο εκπρόσωπο τη θειική γλυκοζαμίνη, η οποία εδώ και τρία χρόνια κυκλοφορεί και στην Ελλάδα σαν φαρμακευτικό σκεύασμα που καλύπτεται πλήρως από τα ασφαλιστικά ταμεία.